بسم الله الرّحمن الرّحیم

«وَمِنْ آیَاتِهِ أَنْ خَلَقَ لَکُم مِّنْ أَنفُسِکُمْ أَزْوَاجًا لِّتَسْکُنُوا إِلَیْهَا وَجَعَلَ بَیْنَکُم مَّوَدَّةً وَرَحْمَةً إِنَّ فِی ذَٰلِکَ لَآیَاتٍ لِّقَوْمٍ یَتَفَکَّرُونَ» ﴿الروم: ٢١﴾

 «و از نشانه‌هاى او اینکه از [نوع‌] خودتان همسرانى براى شما آفرید تا بدان‌ها آرام گیرید، و میانتان دوستى و رحمت نهاد. آرى، در این [نعمت‌] براى مردمى که مى‌اندیشند قطعاً نشانه‌هایى است.» 

خداوند متعال را بسیار سپاسگزاریم کە ما را از کتم عدم، خلعت هستی عنایت فرمود و با جعل سرمدی قامت ما را قبای خلافت و جانشینی خود در زمین، پوشاند تا استعدادهای نهفتە در نفسمان را با استفادە از مظاهر و آثار بی‌منتهای رحمتش، شکوفایی بخشیم و سرانجام رستگار شویم و در این راستا ما را معلّمانی بی‌نظیر (انبیا وبویژه خاتم و نگین نبوّت محمّد بن عبدالله-ص-) و مدرسەای بی‌بدیل (اسلام) و کتابی مملو از رحمت، بشارت و نور(قرآن) ارزانی فرمود. 

خداوند را شاکریم کە ما را بەصورت زوج آفرید تا در راستای تکوین و تکامل شخصیتمان، بسان لباس و نیز دونیمەی متمم و مکمل یکدیگر کە هریک دارای استعداد‌ها و توانایی‌های خاص خویشیم، در منزلی کە محلّ سکونت و آرامش است، سکنی گزینیم و با میثاق غلیظ و پیمان محکم در کنار هم، با مودّت و عشق بەهمدیگر و نیز با رحمت (بە معنای جلب منافع برای همدیگر و دفع از ضرر از مسیر تزکّی همدیگر) پلّەهای معراج و ترقی را با پرورش خود و نسل آیندە، یکی پس از دیگری، بپماییم. 

خواهر ایمانی‌ام؛

امشب ٢٠ آذرماە ١٣٩٢ برابر با ١٣ دسامبر ٢٠١٣ خبر خوشایند ازدواج شما را دریافت نمودم، و برایم مایەی مسرّت بود کە بحمداللە با کسی پیمان ازدواج را می‌بندید کە دو ویژگی «دین‌ورزی» و «اخلاق» کە از شاخصەهای یک مرد مٶمن برای ازدواجند، را دارا می‌باشد. ضمن عرض تبریک و صمیمانە‌ترین شادباش‌ها، از تە دل می‌گویم: «بارک الله لکما وبارک علیکما وجمع بینکما فی خیر» آمین! 

اما دوست دارم چند نکتە را من‌باب تذکار و یادآوری خدمت خواهر ایمانی‌ام عرض نمایم: 

پیش از هر چیز هر جا باشیم خدا با ماست، «وَهُوَ مَعَكُمْ أَيْنَ مَا كُنْتُمْ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ» پس با ذکر و یاد او و نیز ایمان محکم بە ایشان معیت خاص ایشان را نصیب خود نماییم و بەجاست بە یاد داشتە باشیم در هر جا و مکانی «اقامەی صلات» را فراموش نکنیم. نماز از فرایض و ارکان بسیار مهم اسلام- کە با فریضەای مانند رعایت حجاب برای زنان مٶمن قابل مقایسە نیست- است. اگر خدا را یاد کنیم، وی نیز ما را یاد خواهد کرد و نماز کە بزرگترین و جامعترین وسیلەی یاد خداست ما را از فرو رفتن در ورطەی تبعیت از شهوات، گمراهی و شرک و نیز از ارتکاب فحشا و منکرات باز می‌دارد. ضایع کردن نماز همان و پیروی از هوای نفس و تمایل بە شهوات و گمراە شدن همان. خداوند کریم در قرآن می‌فرماید: «فَخَلَفَ مِنْ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ أَضَاعُوا الصَّلَاةَ وَاتَّبَعُوا الشَّهَوَاتِ فَسَوْفَ يَلْقَوْنَ غَيًّا». 

باید با دو سلاح «صبر» و «یقین» بە جنگی سخت با «شهوات» و «شبهات» رفت. اگر در این کارزار موفق شویم، خداوند متعال بنا بە وعدەی صادقش ما را کسوت پیشوایی و امامت خواهد پوشاند: «وَجَعَلْنَا مِنْهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنَا لَمَّا صَبَرُوا وَكَانُوا بِآيَاتِنَا يُوقِنُونَ» و مزیّن به لباس تقوا خواهیم شد و چە لباسی از لباس تقوا و چە رنگی از رنگ خدا بهتر است: «وَلِبَاسُ التَّقْوَى ذَلِكَ خَيْرٌ» و «صِبْغَةَ اللَّهِ وَمَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّهِ صِبْغَةً؟» 

رعایت پوشش اسلامی فریضەای اساسی برای زنان مٶمن است در دو آیەی قرآن حدود و ثغور آن مشخص شدە است، بە هیچوجە نباید در عمل بە این حکم الهی کوتاە آمد:

الف) يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِأَزْوَاجِكَ وَبَنَاتِكَ وَنِسَاءِ الْمُؤْمِنِينَ يُدْنِينَ عَلَيْهِنَّ مِنْ جَلَابِيبِهِنَّ ذَلِكَ أَدْنَى أَنْ يُعْرَفْنَ فَلَا يُؤْذَيْنَ وَكَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَحِيمًا (احزاب: ٥٩) «اى پيامبر، به زنان و دخترانت و به زنان مؤمنان بگو: پوششهاى خود را بر خود فروتر گيرند. اين براى آنكه شناخته شوند و مورد آزار قرار نگيرند [به احتياط] نزديكتر است، و خدا آمرزنده مهربان است.»

ب) وَلْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلَى جُيُوبِهِنَّ (قسمتی از آیەی ٣١ سورەی نور) «و بايد روسرى خود را بر گردن خويش [فرو] اندازند.»

در این مسیر، نباید از طعن طاعنان هراسید و مٶمنان واقعی و اولیای خدای رحمان «وَلَا يَخَافُونَ لَوْمَةَ لَائِمٍ ذَلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشَاءُ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ ».

خداوند خالق آمِر می‌فرماید: «يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ وَعْدَ اللَّـهِ حَقٌّ فَلَا تَغُرَّنَّكُمُ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا وَلَا يَغُرَّنَّكُم بِاللَّـهِ الْغَرُورُ» ﴿فاطر: ٥﴾ زندگی در دار الغرور دنیا بسی فریبندە و دارای زرق و برق‌های فراوان است،‌ ای بسا در دنیای فرنگ، این عوامل فریب و زخارف دنیا بیشتر از اینجا باشند، پس بە هوش باشیم و در راستای برخورداری از نعم ناچیز دنیوی، نعم بهتر و ماندگار اخروی و از همە مهم‌تر رضوان الهی را به بهای ناچیز، از کف ندهیم و این دنیا و زندگی چند روزەاش را بسان هدف و غایت نپنداریم و همیشە بە دید یک وسیلە و کاروانسرایی کە چند روزی در جهت رسیدن بە کمال با همەی امکاناتش در اختیار ما قرار دادە شدە است، بنگریم و قطعاً روزی فرا خواهد رسید که از همەی این امکانات و منافع، از ما پرسش خواهد شد. مرگ را فراموش نکنیم چرا کە لحظە بە لحظە در طلب ماست و عجز ما در مقابل آن بر هیچکس عاقلی پوشیدە نیست!

با‌ شناختی کە از روحیەی کمال‌گرا و نیکی‌خواە شما دارم، یقین دارم در بستر آزادی که همو خمیرمایەی کرامت ذاتی بشر است، گُل ایمان را شکوفا‌تر از اینجا خواهید نمود، بەویژە کە بە زبان قرآن آشنایی دارید و - به اذن خداوند متعال- نە تنها بە حال خود، بلکە برای میلیون‌ها انسان سرگشتەی محروم از هدایت ربّانی نیز بە سان چراغی فرا راه‌شان خواهی بود. 

                              تو مگو ما را بدین شهر بار نیست                       با کریمان کار‌ها دشوار نیست

در این راستا پیشنهاد می‌کنم کە با کتاب خدا کە رهایی‌بخش انسان از تاریکی‌های گمراهی و جهالت است بسیار انیس و مونس باشی و در سایەی تبیینات پیام‌آور رحمت و سنّت مبارک ایشان-ص-، آنچنان حیات طیّبەای را برای خود و خانوادەات رقم بزنی که تصوّر بهشت ابدی با این اجر نقد دنیایی (زندگی بدون ترس و غم آکنده از ایمان) برایتان بسیار آسان باشد. چرا کە در‌‌ همان قرآن بشارت است کە: «مَنْ عَمِلَ صَالِحًا مِّن ذَکَرٍ أَوْ أُنثَىٰ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْیِیَنَّهُ حَیَاةً طَیِّبَةً وَلَنَجْزِیَنَّهُمْ أَجْرَهُم بِأَحْسَنِ مَا کَانُوا یَعْمَلُونَ» ﴿النحل: ٩٧﴾ 

در این فضای جدیدی کە مدّعای آزادی زن، گوش فلک را کر می‌کند، علیە اسلام یاوەگویی‌ها خواهی شنید، چە نیکوست بە یاد آوریم کە قرآن، زن را از یک موجود میانمایەی خفیف و خوار بە انسانی کە می‌تواند بە عنوان الگوی شخصیتی نە تنها برای زنان بلکە برای کل جامعەی بشری بدل گردد، تغییر مکانت داد و نبیّ رحمت یکی از سە چیزی کە از دنیای ناسوت دوست می‌داشت «زن» بود کە آنرا «شقائق الرّجال» می‌خواند و بودن با همسری صالح را نیکو‌ترین نعمتی برای مرد می‌شمرد کە می‌تواند نشانەی نیکبختی‌اش باشد. توصیە می‌کنم در آن محیط نو، حتماً با صادقان- کە بدون شک هیچ جا از این کرەی خاکی از آنان خالی نیست- هم‌نشینی و رفاقت داشتە باشید و بدون تردید، در نزدیکی محلّ سکونت شما نیز مرکزهای اسلامی وجود دارند کە می‌توانند محلّی جهت تطهیر و تجدید ایمانتان باشند: «لَّمَسْجِدٌ أُسِّسَ عَلَى التَّقْوَىٰ مِنْ أَوَّلِ یَوْمٍ أَحَقُّ أَن تَقُومَ فِیهِ فِیهِ رِجَالٌ یُحِبُّونَ أَن یَتَطَهَّرُوا وَاللَّـهُ یُحِبُّ الْمُطَّهِّرِینَ ﴿التوبة: ١٠٨﴾» 

وصیت می‌کنم علاوە بر قرآن و سنّت مطهّر، کتابهای زیر را نیز در باب زندگی در غرب و نیز مسألەی زن در اسلام مطالعە نمایید: 

-جوان مسلمان و دنیای متجدّد نوشتەی دکتر سید حسین نصر

-کتابها و درسگفتارهای استاد شهید ناصر سبحانی بویژه «بندگی خدا»، «اسمای حسنی»، «نماز» و...

-حجاب سید ابوالاعلی مودودی ترجمەی شهرە نعمتی

-مجموعەی سە جلدی شناخت اسلام نوشتەی جمال اسماعیلی و دیگران (بسیار مهم)

-کتاب‌های دکتر فؤاد عبد الکریم العبد الکریم کار‌شناس مسایل مربوط بە زنان بە زبان عربی. 

-کتاب «حقوق المرأة وواجباتها فی ضوء الکتاب والسنة» نوشتەی الدکتورة فاطمة عمر نصیف. 

-کتاب «قضایا المرأة فی المؤتمرات الدولیة» نوشتەی دکتر فؤاد عبد الکریم العبد الکریم

-کتاب «بناتنا بین التغریب والعفاف» نوشتەی دکتر ناصر العمر

-کتاب «عمل المرأة فی المیزان» دکتر محمد علی البار

-سلیمان الخراشی و دکتر بنت الرسالة و دکتر نورة السعد در موضوع «آزادی زن» کتابهای ارزشمندی بە زبان عربی نگاشتەاند، توصیە می‌شود آن‌ها را مطالعە نمایید. 

در پایان خاطرنشان می‌کنم کە ما فقط یک بار! فرصت زندگی و موفقیت در زندگی ابتلایی را داریم، پس به جدّ و عازمانه بکوشیم  در جهت کسب رضایت خدا، با خوب و خوش زندگی کردن و احساس ارزشمندی، لایق خطاب تکریمی و تشریفی «يَا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ارْجِعِي إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةً مَّرْضِيَّةً» شویم و با همراهی مٶمنان در بهشت خداوند، داخل شده و در آن لحظەی فراق از دنیا و وصال با محبوب حقیقی، با نوای دل‌انگیز «سَلَامٌ عَلَیْکُمُ ادْخُلُوا الْجَنَّةَ بِمَا کُنتُمْ تَعْمَلُونَ» کرّوبیان و با «رَوْحٌ وَرَیْحَانٌ وَجَنَّتُ نَعِیمٍ» روبرو شویم. وما ذلک علی الله بعزیز. 

                                                                                                     برادر دلسوزتان عبدالتّواب

                                                                                                           ٢٠ آذرماە ١٣٩٢